1970 yılında NASA Apollo 13 isimli uzay aracını Ay’a göndermesinden kısa bir süre sonra teknik arızalardan dolayı aracı geri getirmek zorunda kalmış ve kurtarma operasyonu başlatılmıştır. Operasyonunun en önemli noktası NASA’nın gönderdiği uzay aracının bileşenlerinin birebir verilere sahip olan bir modelini elinde tutması olmuştur. Bu sayede mühendislerin geri dönüş için olası çözümleri modellemeleri ve test etmeleri sağlanmıştır. Apollo 13’ün ekibini geri döndürme koşullarını test etmek için Houston ve Kennedy Uzay Merkezi’nde simülasyonlar yapılmıştır. NASA, bu olaydan sonra sistemlerini sürekli izleyebileceği ve daha hassas veri güncellemesi yapabileceği dijital modeller kullanmaya başlamıştır. İncelendiğinde Dijital İkiz ile kullandığı sistemin temelinde yatan teknik aynı olmuştur. Fiziksel bir nesne modeli oluşturulmuş ve bu sistemlerin durumunu izleyebilmek, sorunlarını teşhis edebilmek ve çözümlerini test edebilmeyi sağlayan bir “ikiz” kullanılmıştır. Bu sayede NASA uzay araştırmalarında, bugünün dijital ikizinin öncüsü olan eşleştirme teknolojisini ilk kullanan olmuştur.

Dijital İkiz kavramı ise ilk olarak 2002 yılında Michigan Üniversitesinde Dr. Michael Grieves tarafından kullanılmıştır. Bugün ise Endüstri den Sağlığa Şehir planlamasından otomotive kadar bir çok alanda kullanılmaya başlanmıştır. Dijital ikiz teknolojisi ilk olarak 1991 yılında David Gelernter tarafından yazılan ‘’Mirror Worlds’’ isimli kitabın yayınlanmasıyla dile getirildi. Ardından Dr. Michael Grieves, dijital ikiz kavramını ilk kez 2002 yılında üretime uygulamış ve dijital ikiz konseptini resmi olarak ilan etti. Sonunda, NASA’dan John Vickers, 2010’da yeni bir terim olan “dijital ikiz” kavramını tanıttı.

Dijital İkiz kavramı aynı zamanda Endüsrti 4.0 ve Nesnelerin İnterneti teknolojisinin bir sonucu olarak değerlendirilmektedir.